Benim hikâyem
Çocukluğum ve Apphemeride – Bütün bunları neden yaptım
Dünyaya ağır bir görme engeliyle geldim. Hayatım boyunca yön bulabilmek için Güneş'in yönü, günün saati ve mevsim benim için çok önemli oldu. Daha küçük bir çocukken bile kendimi binalara ya da yollara göre yönlendirmezdim. Hangi mevsimde, hangi saatte Güneş'in hangi yönde durduğunu aklımda tutardım. Işık ve gölge hep benim pusulam oldu. Saati daha 4 yaşındayken okuyabiliyordum.
Daha ilkokul birinci sınıftayken bir şey beni büyülerdi: soğuk kasım aylarında Ay, akşam saat 17.00'de gökyüzünde, bir yaz sabahı saat 10.00'daki Güneş'le neredeyse aynı yerde dururdu. Yazınsa, dolunayın bu kadar alçakta durmasına çoğu zaman üzülürdüm. Ona bakmayı çok severdim. Daha çocukken kendi kendime sorardım: bu neden böyle?
Günü Güneş'in değil de Ay'ın belirlediği bir hayatın nasıl olacağını sık sık hayal ederdim. Düşünsene, ne zaman sabah, ne zaman öğlen olduğunu bize Ay söylüyor. O zaman belki atalarımız güneş saatleri yerine ay saatleri yapardı.
Yedi yaşındayken CASIO kol saatimdeki dünya saatini hep Ay'a göre ayarlardım. Sırf beni mutlu ettiği için. Tarihi ve saati Ay'ın konumuna göre hesaplayan bir saatin hayalini kurardım. Daha sonra Apphemeride'ye ilk eklediğim şey tam olarak buydu. Apphemeride'nin küçük, gösterişsiz bir özelliği — ama benim için en önemlisi. Ay haritasındaki “Moon” göstergesi; tarih ve saatle birlikte.
Babaannem doğum günümde bana sık sık, Ay'ın ne zaman doğup battığını gösteren saatlerin yazılı olduğu bir takvim hediye ederdi.
